De Pinguïn Cup 2011.
In het najaar van 2011 heeft Team Windrose mee gedaan aan de Pinguïn Cup. De eerste 2 wedstrijden waren op Zondag 2 October, met heel mooi weer en geen wind gingen we naar het startveld nabij Almere. De zon scheen volop, en we hadden een nieuweling aan boord, Eva Monné. Eva had nog nooit op een wedstrijdschip gevaren en had zich vrijwillig laten ronselen om een keer mee te gaan. Gertjan was uitgenodigd om te komen sturen en het management op zich te nemen, en onze vrolijke watersportwinkelier en sloepenverhuurder Gijs had ook een uitnodiging op zak. Helaas had Gijs afgezegd omdat hij alle sloepen had verhuurt. En Gijs zei nog, ik kan alleen met slecht weer mee. Gelukkig is het super mooi weer, de korte broeken hebben we aan, en niks niet Yoghurtbenen aan boord, alle benen bruin maar wat wil je, de zomer is net voorbij en het is nu een Indiansummer, de mussen vallen van het dak. Eva had ik opgevangen bij het boothuis, en naar de boot te zijn gelopen, even de fris koud leggen. De Spi invouwen oefenen, de boot uitleggen, en daar was Gertjan al, natuurlijk in korte broek. Hij was er klaar voor maar eerst Koffie. De schoten worden uitgelegd en de Genua 1 aangeslagen. Alles wordt uitgelegd aan Eva, totdat het teveel wordt. Dan gaan we eerst maar varen, naar buiten op de motor. Eva stuurt vanaf de havenmond naar Almere door het eiland de Schelp.
-
Eva Monné. op 63%
-
Gertjan en Bert zweten, zwoegen
-
Eva Monné
De Wedstrijd.
Bij Almere aangekomen, eerst een banenkaart en wedstrijdbepalingen ophalen bij het startschip, Martijn in de rubberboot begroet ons, en rijkt de paperassen uit. De rattestaart werd gehezen; Uitstel, er is geen wind, dan maar een broodje knak. Na de knakkies de zeilen gehezen, en wat ronddobberen. Het duurt lang maar nog steeds geen wind, Bert J. van het startschip vraagt aan mij, komt er nog wind? Ik denk het wel, alleen later. Na een half uur wordt de A vlag gehaald, dat wil zeggen afstel. Het was over en uit, geen wind.
Aftersail.
We varen richting Naarden, en geven Eva les in zeilen, en horen haar helemaal uit, helaas is alles op de boot besproken, en dat blijft ook op de boot. Onderweg zien we wind en besluiten de motor uit te doen en te gaan zeilen. De spi wordt aangeslagen, de boom erin op het oortje gevaren en we vergeten wierwacht. Na het spinakkeren, de Spi naar binnen, en aan de wind varen, Eva stuurt en Gertjan is de instructor. Langs het eiland over de ondiepten, we liepen zowaar nog bijna 4 Knots, 4 x 1852 meter = 7,4 km/per uur. Eindelijk tijd voor champagne, Eva doet haar best met sturen, Gertjan en Bert, doen alvast een aanslag op de Champagne. Smaakt weer ouderwets, flesje bubbels. Ook maar even voor onze jongste telg inschenken, heeft ze wel verdient na een dag zeilles. We toasten alvast op haar verjaardag, en ze leven hoog zo hoog, en ook aan de hoge kant.....Eenmaal in de box, de zeilen meten, en opvouwen. Daarna de clinometer laten monteren door Eva, en als laatste de boot afsluiten, en me autosleutels meenemen naar de auto. Nergens te vinden de carkeys, maar gelukkig hingen ze nog in de auto, met de deuren nog open. Een beetje alzheimer light, of door een kleine zonnesteek of ouderdom, maar dom is het zeker. Het was weer een mooie dag, met TW, eentje met een goud randje.
Team Windrose kreeg de punten omdat ze aanwezig was.
